استعدادیابی ورزشی
"استعدادیابی ورزشی"
یکی از مباحث بنیادی، استعدادیابی ورزشی و شناسایی نخبگان ورزشی است که در کشورهای پیشرفته دارای اهمیت ویژهای میباشد. استعدادیابی فرآیندی است که طی آن از طریق برخی آزمونها و معیارهای استاندارد نونهالان، نوجوانان و جوانان و حتی بالغین مورد ارزیابی قرار میگیرند و به شرکت در رشتههای ورزشی مناسب که امید موفقیت بیشتری در آنها میرود تشویق و هدایت میشوند.
تشخیص استعداد و تعیین میزان تفاوتهای فردی کاری است که باید مورد توجه قرار گیرد. مربیان باید قبل از اقدام به آموزش از میزان استعدادهای افراد اطلاع داشته باشند. مشاوران ورزشی میبایست قبل از اقدام به مشاوره، استعدادهای افراد را به کمک آزمونهای مختلف مشخص نمایند و آنها را به سمت رشتههای ورزشی هدایت کنند که امکان موفقیت در آن بیشتر است. این عمل هم از اتلاف وقت و هزینه میکاهد و هم مانع از آسیب دیدگی فرد خواهد شد.
موفقیت کشورهای پیشرو در ورزش براساس سرمایه گذاری در یافتن نیروهای مستعد و پرورش صحیح این نیروها استوار است. در این میان توجه به نوع آزمونهای استعدادیابی ورزشی از اهمیت خاصی برخوردار است. این آزمونها در چند سطح انجام میپذیرند که به ترتیب اهمیت عبارتند از:
• آزمونها و بررسی های پزشکی از نظر بررسی سلامت ارگانها و اندامهای بدن
• سنجشهای پیکرشناختی (آنتروپومتریک)
• آزمونهای میدانی/ آزمایشگاهی از نظر سطح آمادگی و تواناییهای جسمانی
• سنجشهای روانشناختی
در استعداد یابی ورزشی باید همواره موارد زیر را مورد توجه قرار داد:
• هدایت صحیح به سمت رشتههای ورزشی که از لحاظ جسمانی، فیزیولوژیکی و روانی مناسبتر هستند
• تضمین حفظ سلامت جسمانی و روانی
• جلوگیری از بروز ناهنجاریهای ساختاری و آسیبهای ورزشی
• جلوگیری از بروز ناهنجاریهای عملکردی
• بهبود عملکرد، آمادگی جسمانی و مهارتهای ورزشی
• افزایش اعتماد به نفس ورزشکار و مربی
• کمک به رشد جسمانی و روانی
• افزایش عمر ورزش قهرمانی