به همت مرکز پژوهش های فرهنگی آذربایجان و  با همکاری گروه زبان و ادبیات فارسی، نخستین همایش بازتاب عناصر عاشورایی در ادبیات آذربایجان در دانشگاه محقق اردبیلی برگزار شد.

دکتر مسروره مختاری عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه شعر نقش مهمی در تبلیغ آموزه های دینی داشته است، تصریح کرد: سرودن شعر از زمان پیامبر باب بوده است.

وی با بیان اینکه پس از استقرار صفویان در قرن دهم هجری، شعر عاشورایی در ایران رونق بیشتری گرفت، ادامه داد: مرثیه سرایی با شاعرانی مانند شاه اسماعیل و محمد فضولی پا گرفت و در دوره قاجاریه به اوج خود رسید.

مختاری با اشاره به اینکه قالب اوخشاما در ادبیات آذربایجان از مهمترین قالب های مراثی در میان آذری زبان ها است، افزود: قالب اوخشاما در ادبیات آذربایجان طوری است که شعرا، مرثیه خود را با اوخشاما به پایان می رسانند.

عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی اضافه کرد: از نظر محتوا هم در ادبیات آذربایجان عشق به حضرت ابوالفضل موج می زند و شعرا در مورد شجاعت و آزادگی ایشان شعرهای زیادی سروده اند.

مهدی میرزاده رسولزاده کارشناس مرکز پژوهش های فرهنگی آذربایجان گفت: ادبیات آیینه حوادث تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هر دوره ای است.

وی با بیان اینکه عاشورا به قدری دامنه دار است که بر ادبیات تاثیر مستقیم گذاشته است، اظهار کرد: رابطه عمیقی بین ادبیات آذربایجان و حوادث عاشورا وجود دارد.

میرزارسولزاده ادامه داد: ارتباط بین مکتب حسینیت و زبان ترکی سبب شده است که شعرای عاشورایی در آذربایجان رشد یافته و به بلوغ برسند.

پیام فروغی دانشجوی دکتری ادبیات گفت: ادبیات در زمان صفویان رنگ و بوی تشیع به خود گرفت و شاه اسماعیل هم سهم به سزایی در رونق ادبیات مذهبی آن دوره داشت.

وی اضافه کرد: در دوره صفویه، شعرا به دنبال مضمون و تصویرسازی نبودند بلکه به دنبال محتوا بودند به همین دلیل گاهی در قالب شعرهای آن دوره اشکالاتی دیده می شود.

*********************************