به گزارش روابط عمومی معاونت فرهنگی و دانشجویی،شاه در ۲۶ دی ۱۳۵۷ از ایران فرار کرد.

مقدمات فرار شاه و خانواده اش از ۲۴ دی ماه مهیا گشت و هایزر، فرستاده آمریکا توانست موافقت ارتشیان را با این امر جلب نماید. در ۲۶ دی شاپور بختیار از مجلس برای کابینه معلوم الحال خود رأی اعتماد گرفت. شاه مغموم به همراه فرح و سه فرزندش به سمت فرودگاه مهرآباد رهسپار شد. هواپیمای جمبوجت ۷۲۷ با تجهیزات کامل از روزهای قبل مهیای فرار شاه بود. در حدود ساعت دوازده ظهر هفت فروند هلی کوپتر بر فرودگاه نشستند که یکی از آنان حامل شاه و خانواده اش بود. بختیار، سرمست از قدرت به بدرقه شاه آمده بود.

محمدرضا پهلوی در مصاحبه کوتاه علت سفر خود را خستگی و استراحت دانست و از وطن پرستی و دلسوزی خود برای مردم سخن راند. شاه اندکی قبل فریاد می زد هیچکس قادر به سرنگونی من نیست. چون ۷۰۰ هزار پرسنل نظامی، همراه با کلیه کارگران و اکثر مردم ایران پشتیبان من هستند، به سختی مانع گریستن خود شده بود و برای آخرین بار با تشریفات بدرقه از جمله دستبوسی وی همراه شد و به سمت سرنوشتی نه چندان نامعلوم که پیامد آن بیش از نیم قرن ستمکاری رژیم پهلوی و ریختن خون هزاران تن از مردم ایران زمین برایش رقم خورده بود، پرواز نمود.  روزنامه اطلاعات تیتر زد «شاه رفت».

موجی از شادی فراموش ناشدنی در کشور به راه افتاد و مردم با در دست داشتن روزنامه، عکس امام و گل پیروزی خود را بر رژیم و آمریکا جشن گرفتند.