«بررسی رمان «پل معلق» محمدرضا بایرامی براساس نظریه­ی ولادیمیر پراپ و گریماس» در قالب پایان­نامه کارشناسی ارشد (گرایش ادبیّات پایداری) به راهنمایی دکتر «مسروره مختاری» و مشاوره­ی دکتر بیژن ظهیری و داوری دکتر «خدابخش اسداللهی» به وسیله­ی دانشجو: «جعفر جباری» در مورخه­ی 27/4/95 در سالن آمفی تئاتر دانشکده­ی ادبیّات و علوم انسانی با حضور ریاست و معاونت پژوهشی دانشکده­ی ادبیات و علوم انسانی، نویسنده­ی داستان و مسئولان حوزه هنری استان و علاقمندان به ادب و هنر با اکتساب درجه­ی عالی دفاع شد.

گفتنی است، محمدرضا بایرامی (متولد 1344) نویسنده­ی معاصر ایرانی و از مفاخر ادبی استان اردبیل است. وی نزدیک به چهل رمان، مجموعه داستان و داستان بلند برای کودکان و نوجوانان و بزرگسالان نوشته­است و آثار متعددی در حوزه­ی ادبیات پایداری و هشت سال دفاع مقدّس دارد که مهم­ترین آن­ها عبارتند از: پل معلق (برند­ه­ی کتاب سال انجمن قلم ـ کتاب سال بنیاد حفظ آثار ـ کتاب سال حبیب   غنی­پور)، سایه­ی ملخ (برنده­ی جایزه­ی حبیب ـ جایزه­ی ادبی عذرا)، لم یزرع، سه روایت از یک مرد   (جایزه­ی حبیب و حفظ آثار)، آتش به اختیار (برنده­ی جایزه­ی هفت اقلیم)، دود پشت تپه، هفت روز آخر (برنده­ی بهترین کتاب خاطره­ی بیست سال اخیر)، صدای جنگ (برنده­ی کتاب سال بنیاد حفظ آثار) و... است.

       طی نشست تخصصی که بعد از اتمام جلسه­ی دفاع تشکیل شد، دکتر حبیب ابراهیم­پور رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه محقق اردبیلی، ارتباط موثر با جامعه را از مأموریت­های مهم دانشکده و دانشگاه اعلام کردند و افزودند: امید می رود این قبیل کارهای پژوهشی فتح بابی برای گروه ادبیات باشد تا بتوانیم ارتباط مؤثری با جامعه و بخصوص حوزه­ی هنری استان داشته باشیم. وی نویسندگانی همچون محمدرضا بایرامی را میراث معنوی و فرهنگی جامعه دانستند.

به گفته­ی دکتر «مسروره مختاری» در حاشیه­ی این نشست،  بایرامی «بومی­نویسی» است که در غالب رمان­های مرتبط با دفاع مقدّس، تجربیات و دغدغه­های دوران دفاع مقدس خود را با تجربیات        شخصی­اش آمیخته است به طوری که برای خواندن کتاب­های این نویسنده و رمزگشایی از برخی جنبه­های آثارشان، باید تا دامنه­های دور سبلان را طی کرد. زبان نویسنده در غالب آثار داستانی این نویسنده، صمیمی است، از این رو هنگام خوانش، خواننده قرابت و هم­حسی قابل ملاحظه­ای با نویسنده احساس می­کند. وی در انتخاب شخصیّت­های داستان خود، از آرمانگرایی معمولِ برخی از نویسندگان دوری کرده­است و شخصیّت­های داستان وی، از طبقات عادی و گاه پایین جامعه­­اند.

     در خاتمه نویسنده (محمدرضا بایرامی) ضمن پرداختن به دو شاخصه­ی اصلی آثار خود (دفاع مقدّس و بومی نویسی)، افزود: کاری که دانشجویان در پایان­نامه­های خود در خصوص ادبیات داستانی و پایداری انجام می­دهند کاری جدی است، از این رو لازم است خروجی کارهای دانشجویان در قفسه­های کتابخانه­های دانشگاه محصور نماند و در جامعه مورد استفاده قرار گیرد.