روابط عمومی- اخبار
چاپ مقاله کارمند پژوهشگر دانشگاه محقق اردبیلی در خصوص بیماری COVID-۱۹ در مجله Journal of Environmental Management

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: 1399/12/17 - 13:33 | 
مقاله کارمند پژوهشگر دانشگاه محقق اردبیلی در خصوص بیماری COVID-۱۹  به صورت یک مقاله بین المللی با عنوان Modeling the impact of the COVID-۱۹ lockdowns ‎on urban surface ecological status: A Case Study of Milan and Wuhan cities در مجله Journal of Environmental Management از انتشارات Elsevier با ضریب تاثیر ۵.۶۴ و H-INDEX=۱۶۱ به چاپ رسید.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه، مقاله دکتر سولماز فتح العلومی کارمند پژوهشگر دانشگاه محقق اردبیلی در خصوص بیماری COVID-۱۹ به صورت یک مقاله بین المللی با عنوان Modeling the impact of the COVID-۱۹ lockdowns ‎on urban surface ecological status: A Case Study of Milan and Wuhan cities در مجله Journal of Environmental Management از انتشارات Elsevier با ضریب تاثیر ۵.۶۴ و H-INDEX=۱۶۱ به چاپ رسید.
فتح العلومی در خصوص این مقاله گفت: افزایش جمعیت و رشد شهرنشینی، فعالیت­ های انسانی به ­طور قابل ملاحظه ­ای باعث تخریب محیط زیست و منجر به افزایش پیامدهای منفی زیست محیطی فراوانی از جمله آلودگی آب و هوا، تشکیل و افزایش شدت جزیره حرارتی، تخریب شرایط اکولوژیکی سطح، تأثیر منفی بر آسایش حرارتی و غیره شده است.
وی افزود: از آنجا که شرایط زیست محیطی تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی انسانی دارد، لذا کمّی­ سازی تاثیر فعالیت­ های انسانی بر زمینه­ های مختلف زیست محیطی مناطق شهری از اهمیت بالایی برخوردار است.
فتح العلومی با بیان اینکه برای جلوگیری از تخریب و بهبود شرایط زیست محیطی، کاهش فعالیت­ های انسانی مخرب در محیط طبیعی و غیر طبیعی در مطالعات متعدد مورد تأکید قرار گرفته است، اضافه کرد: با این حال، به دلیل منافع اقتصادی انسان­ ها، توجه خاصی به این موضوع نمی­ شد، تا اینکه در یک سال گذشته، اتخاذ راهکارها در قالب سطوح مختلف قرنطینه ناشی از بیماری COVID-۱۹، عاملی اجباری برای کاهش فشار فعالیت­ های انسانی بر محیط زیست شد.
کارمند پژوهشگر دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه بیماری عفونی COVID-۱۹ بر اثر کرونا­ویروس سندرم حاد تنفسی (SARS-CoV-۲) ایجاد می‌شود که اولین بار در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹ از شهر ووهان چین گزارش شد و با توجه به مسری بودن، با سرعت بالایی در سراسر جهان گسترش یافت و بسیاری از کشورهای جهان را درگیر کرد و در ۱۲ مارس ۲۰۲۰ به­ عنوان یک بیماری همه­ گیر شناخته شد، ادامه داد: تا ۲۶ فوریه ۲۰۲۱ بیش از ۱۱۳ میلیون نفر از مردم جهان به این بیماری مبتلا شدند که از بین آنها بیش از دو و نیم میلیون نفر فوت کردند.
وی تصریح کرد: با توجه به شرایط مذکور، کشورهای جهان به ­منظور جلوگیری از شیوع این ویروس، قوانین و اقدامات خاص و بازدارنده ­ای را در ابعاد مختلف زندگی مردم لحاظ کردند، از جمله این اقدامات می­ توان به بسته شدن مرزهای خارجی و کاهش چشمگیر تردد قطار، اتوبوس و مسافرت­ های هوایی، اعمال فاصله­ گذاری اجتماعی، ممنوعیت وقایع عمومی، تعطیلی مدارس، دانشگاه­ ها و مشاغل غیر ضروری اشاره کرد. همچنین قوانین قرنطینه در تعداد زیادی از شهرهای جهان اعمال شد.
فتح العلومی با بیان اینکه شیوع COVID-۱۹ و وضعیت تعطیلی (lockdown) در سراسر جهان، علاوه بر تأثیر منفی قابل توجه بر اقتصاد جهان، باعث کاهش فشار فعالیت­ های آنتروپوژنیک بر محیط زیست در مقیاس­ه ای محلی، منطقه ­ای و جهانی شد، خاطرنشان کرد: بنابراین با توجه به اهمیت بالای شرایط زیست محیطی بر کیفیت زندگی انسان، مدل­سازی تأثیر قرنطینه COVID-۱۹ بر شرایط زیست محیطی از اهمیت بالایی برخوردار است.
کارشناس آزمایشگاه گروه باغبانی دانشگاه محقق اردبیلی گفت: با وجودی­که مطالعات متعدد به بررسی اثرات و عواقب منفی شیوع COVID-۱۹ و قرنطینه ناشی از آن در سطح بین ­المللی پرداخته ­اند، با این حال ما سعی کردیم با نگاهی نو و متفاوت از مطالعات قبلی، اثرات مثبت قرنطینه ناشی از COVID-۱۹ بر شرایط زیست محیطی را بررسی کنیم و قدم کوچکی در راستای بهبود شرایط زیست­ محیطی جهان برداریم.
وی ادامه داد: برای دستیابی به این هدف، تأثیر قرنطینه COVID-۱۹ بر شرایط اکولوژیکی سطح شهرهای ووهان (Wuhan) در کشور چین و میلان (Milan) در کشور ایتالیا که بیشترین تأثیر را از بیماری COVID-۱۹ دیده اند، مدلسازی شد و نتایج این مطالعه نشان داد که شرایط اکولوژیکی سطح بیش از ۷۰ درصد از مساحت شهر میلان و ۵۲ درصد از شهر ووهان در تاریخ قرنطینه نسبت به تاریخ مشابه در دوران قبل از قرنطینه بهبود یافته است که بیانگر تأثیر قابل توجه قرنطینه COVID-۱۹ بر شرایط اکولوژیکی سطح شهر می باشد.
فتح العلومی تاکید کرد: در واقع شرایط اکولوژیکی سطح شهر به دلیل کاهش فعالیت های مخرب انسانی در محیط شهری در دوران قرنطینه به صورت قابل ملاحظه ای بهبود یافته است.
گفتنی است این کار تحقیقاتی حاصل همکاری متخصصان علوم مختلف از جمله دکتر سید کاظم علوی پناه، دکتر مجید کیاورز و محمد کریمی فیروزجایی از دانشگاه تهران در زمینه علوم سنجش از دور حرارتی و انعکاسی در زمینه شهری، دکتر سولماز فتح العلومی از دانشگاه محقق اردبیلی در زمینه علوم خاک، دکتر مهدی همایی از دانشگاه تربیت مدرس در زمینه آب، دکتر جمال جوکار از دانشگاه کپنهاگ دانمارک در زمینه علوم مکانی می­ باشد که در نهایت مورد استقبال جامعه علمی بین­ المللی قرار گرفت و در قالب یک مقاله بین ­المللی با عنوان Modeling the impact of the COVID-۱۹ lockdowns ‎on urban surface ecological status: A Case Study of Milan and Wuhan cities در مجله Journal of Environmental Management از انتشارات Elsevier با ضریب تأثیر ۵.۶۴ و H-INDEX=۱۶۱ به چاپ رسید.
نشانی مطلب در وبگاه روابط عمومی:
http://www.uma.ac.ir/find-15.183.25678.fa.html
برگشت به اصل مطلب