"دستگاه ثبت کننده نوار قلب (الکتروکاردیوگراف)"
الکتروکاردیوگراف دستگاهی برای سنجش امواج الکتریکی قلب است و الکتروکاردیوگرام (Electrocardiogram) یا نوار قلب به نمودار ثبت‌شده تغییرات الکتریکی عضله قلب گفته می‌شود. 
نوار قلب کاربردهای زیادی دارد. مهمترین آنها بررسی بیماریهای ایسکمیک قلب مانند آنژین صدری و سکته قلبی می‌باشد. در این بیماری‌ها نوار قلب دچار تغییرات خاصی می‌شود که با استفاده از آن می‌توان محل سکته و شدت آنرا تعیین کرد. در افرادی که تمام یا قسمتی از قلب‌شان بزرگ شده تغییرات خاص در نوار قلب به تشخیص کمک می‌نماید. آریتمی‌ یا بی‌نظمی‌های ضربان قلبی از موارد بسیار مهمی هستند که با گرفتن نوار قلب تشخیص داده می شوند.  
از آنجایی که نوار قلب یک نوع بررسی وضعیت الکتریکی قلب است این وسیله می‌تواند اختلالات هدایتی قلب را بخوبی نشان دهد. همچنین اختلال‌های الکترولیتی و املاح بدن از قبیل میزان پتاسیم خون تأثیر مستقیمی روی ساختارهای مختلف بدن از جمله قلب می‌گذارد که با استفاده از  نوار قلب تشخیص آنها امکان‌پذیر می‌گردد. از سوی دیگر در بیماریهای ریوی و مسمومیت‌های دارویی نوار قلب دچار تغییرات خاصی می‌گردد که تشخیص آن‌ها به عهده پزشک می‌باشد.