عنوان : حفظ وحدت و يكپارچگى از دیدگاه امام (ره)
| حفظ وحدت و يكپارچگى
باغبان را در چمن هر گل به رنگى ديگر است گرچه مذهب مختلف شد هيچ كس بيگانه نيست
گرچه مذهب مختلف شد هيچ كس بيگانه نيست گرچه مذهب مختلف شد هيچ كس بيگانه نيست
امام بيش از ساير مسائل به وحدت و انسجام مى انديشيد. ايشان وحدت داخلى را ضرورى مى دانست و چنين هشدار مى داد:
بيدار باشيد! اگر اختلاف پيدا شود، اسارت ها عود مى كند.
در بهتر كردن روابط با كشورهاى اسلامى و در بيدار كردن دولت مردان و دعوت به وحدت و اتحاد [كوشش] كنيد كه خداوند با شما است.
حضرت امام به ابعاد مختلف اتّحاد توجّه داشت: اتّحاد ميان افراد، كشورهاى اسلامى و اتّحاد ميان دولت ها با ملّت. امام در اين باره فرمود:
علماى اعلام و خطباى محترم كشورهاى اسلامى، دولت ها را دعوت كنند كه از وابستگى به قدرت هاى بزرگ خارجى خود را رها كنند و با ملّت خود تفاهم كنند; در اين صورت پيروزى را در آغوش خواهند كشيد. و صيّت اكيد من به قواى مسلّح آن است كه همان طور كه از مقررّات نظام، عدم دخول نظامى در احزاب و گروه ها و جبهه ها است، به آن عمل نمايند و قواى مسلّح مطلقاً، چه نظامى و انتظامى و پاسدار و بسيج و غير اين ها، در هيچ حزب و گروهى وارد نشده و خود را از بازى هاى سياسى دور نگه دارند; در اين صورت مى توانند قدرت نظامى خود را حفظ و از اختلافات درون گروهى مصون باشند.
امام(قدس سره) وحدت واقعى را نشان نفوذ دين در افراد مى دانست و همواره چنين رهنمود مى داد:
روزى كه احساس كرديد كه محبّت وبرادرى ميان شما و ساير اقشار خدمت گزار زيادتر مى شود، بدانيد كه ايمانتان زيادتر گرديده است.
انسان حقيقتاً اگر مؤمن به معارف اسلامى باشد، ديگر اختلاف پيدا نمى شود.
از امور مهمّ اخلاق اسلامى، قضيّه تفرقه نداشتن و مجتمع بودن است. تا مجتمع نشويد، تا دستتان را به هم ندهيد، تا اخوّت اسلامى را حفظ نكنيد، نمى توانيد در مقابل اين قدرت ها بايستيد. و قتى مى توانيم در برابر همه دنيا بايستيم كه نه به طرف «مغضوبُ عليهم» برويم و نه به طرف «ضالّين». به طرف «صراط مستقيم» عمل كنيم، يَدِ واحده باشيم، همه يك صدا، يك حلقوم و با هم مجتمع باشيم.
بين خودتان برادر باشيد، حفظ كنيد اين برادرى را. با حفظ برادرى به اينجا رسيديد و با حفظ برادرى بايد جلو برويد.
علما در مساجد، مردم را دعوت به وحدت كنند.
الف. انواع وحدت
امام(قدس سره) به وحدت داخلى (درون مرزى) و نيز به وحدت خارجى (برون مرزى) مى انديشيد. وحدت مورد نظر امام(قدس سره) را مى توان در موارد زير خلاصه كرد:
1. وحدت ميان همه گروه هاى كشور.
2. وحدت ميان همه كشورهاى اسلامى بلكه همه مسلمانان جهان (وحدت بين المللى اسلامى).
امام مى فرمود:
جامعه اسلامى از هر نژاد و ملّيتى، بايد ابراهيمى شود تا به خيل امّت محمد(صلى الله عليه وآله) بپيوندد و يكى گردد و يَدِ واحده شود.
امام آرزومند آن بود كه در جهان، دولتى اسلامى با جمهورى هاى مستقل تشكيل شود. امام به تشكيل بسيج جهانى مسلمانان مى انديشيد. او در يكى از هشدارهايش فرمود: را ستى اگر بسيج جهانى مسلمين تشكيل شده بود، [آيا] كسى جرأت اين همه جسارت و شرارت را با فرزندان معنوى رسول اللّه(صلى الله عليه وآله) داشت؟
3. وحدت همه مستضعفان جهان (وحدت بين المللى مستضعفان). امام به مستضعفان توجّه ويژه داشت و مى فرمود:
مستضعفان جهان از هر مرام و مسلكى باشند، حزبى تشكيل دهند.
امام اين حزب را «حزب جهانى» لقب داد و فرمود:
مستضعفين در طول تاريخ به حمايت و كمك انبيا شتافتند.
4. وحدت همه انسان ها (وحدت بين المللى انسان ها).
امام در اين باره مى فرمود:
همه ملل دنيا با هم متّحد شوند و يك امّت بزرگ پديد آورند.
امام همواره به ياران خود و به همگان چنين توصيه مى فرمود:
شما آقايان كه مردم را هدايت مى كنيد، همه را به وحدت كلمه دعوت كنيد. خداى تبارك و تعالى امر فرموده است كه: «واعتصموا بحبل اللّه» اجتماع كنيد، لكن اجتماع با تشبّث به حبل اللّه. هر اجتماعى مطلوب نيست، «واعتصموا بحبل اللّه» مطلوب است. «اقرأ بسم ربك» اسم ربّ همان ريسمانى است كه همه بايد به آن اعتصام كنيم. مردم را دعوت كنيد به وحدت، دعوت كنيد، به اين كه گروه گروه نشوند. | | | | منبع:بسيج اساتيد | | ۱۳۸۸ بيست و يکم بهمن | | | | |
|
|
|
|
|
|